öfken,çaresizliktir

yosun

yosun

Süper Yönetici
Yoldaş senin bir gülüşün,
Bir dostunun yarasını saramıyorsa artık,
Sen artık kendin değilsin!
Vur öfkeni dostuna!
Yansın dağlarca, göllerce..
Dökülmeyen gözyaşım da boğulsun deryalarca..





Yitip, giden devrimler gibi,
Dost sesin, dost gülüşlerin..
Şimdi çölde bir damla su,
Sen artık kendin değilsin!





Öfken, çaresizliktir bilirim..




Çaresizliğine ölürüm!

Sesinde açan çiçeklere inan her şeyimi veririm!













Sanma ki bir yitiktir hüzünlere sarılmam!

Sanma ki gülüm bu hüzün,
Öldüğümde bitecektir..

Bir gün mavi bulutlara biner sonsuza giderim

Dost sesini duyana dek,

Karanlığa gülümserim..




Öfkem, çaresizliktir!
 
yosun

yosun

Süper Yönetici
Öğrendiğin her şey,
Susup arkanı döndüğün.
Yenildiğini unutup,
Güzelliğini sonuna dek yaktığın her şey
Seni senden kurtarmıyorsa
Ne anlamı var sana hayatının sevgili…
Masumiyetin kimi zulümden kurtardı, söylesene
Hem bu arzuda onun adı bile geçmez…
İstikbalin sıradan bir ayrıntı

Bu telaşta…



Ne yapsan göğsünde hayatında yabancı bir zaman
Birikiyor…
Borçlu değilsin ömrüne üstelik…
Ama ne yapsan boşluğa açılan
Bir kapı oluyor hayat,
Ne yapsan büyüyor o boşluk…
Ne yapsan suçlu değilsin,
Sadece yerçekiminden muafsın…
O derin ıstırabınsa
Seni hayata alışmaktan koruyor sadece…
Oysa bu bile umurunda değil…
Geleceğin ellerinde sıcaklığı üşüyen
Bir mum sadece…Gördüm…
Geleceğin ellerine yapışan o soğukluk…
Durmadan ömrüne yapışan o gerçeği soluyorsun sen…
Durmadan o aşkı soluyorsun…
Durmadan ciğerlerini yakan o büyük soğumayı…



Cezmi Ersöz
 
Üst