gerçek dostluk(valla ben okurken duygulandım)

  • Konbuyu başlatan yosun
  • Başlangıç tarihi
yosun

yosun

Süper Yönetici
İkisi, çok samimi dost ve arkadaşlardı
Fakat, biri çok kurnaz, atılgan ve hareketli, diğeri ise çok saf, dürüst ve sessizdi


Bir gün kurnaz olanı, yine arkadaşının yanına giderek işlerinin bozulduğunu söyler ve kendisinden para ister
Samimi dostu onu hiç kırmaz ve elindeki bütün parayı arkadaşına verir
Arkadaşı bu parayla işlerini düzeltir


Bir süre sonra kurnaz olanı, yine arkadaşının yanına gider ve arkadaşının evlenmek üzere olduğu nişanlısını çok beğendiğini ve mutlaka onunla evlenmek istediğini, bu iyiliği kendisine yapmasını ister
Arkadaşı çok şaşırır, ne diyeceğini bilemez
Fakat aralarında o kadar kuvvetli sevgi ve dostluk vardır ki, arkadaşının mutluluğu için bu teklifi de kabul eder ve nişanlısını arkadaşına verir


Zaman içinde saf olanın işleri bozulur ve birden arkadaşı aklına gelir “Ben ona sıkıştığında iyilik yapmıştım” diyerek, arkadaşının iş yerine gider ve kendisine çalışması için iş vermesini ister
Arkadaşı ona iş vermez
Bizimki pişmanlık ve üzüntü içinde geri döner ama yine de “bir bildiği vardır” diyerek arkadaşına kızamaz


Saf ve temiz olanı bir gün sokakta dolaşırken, yanına hasta ve yaşlı bir adam yaklaşır
Fakir olduğu için ilaç alamadığını söyler
Bizimki yaşlı adamcağıza acır, istediği ilaçları alır ve adamcağıza verir
Kısa bir süre sonra yaşlı adamın öldüğünü duyar
Yaşlı adam çok zengindir ve bütün mirasını kendisine bırakmıştır
Saf adam artık yaptığı iyiliğin karşılığı olarak zengin biri olmuştur
Biraz da sevdiği dostuna olan kırgınlığıyla dostunu iş yerinin karşısında bir ev alır ve oraya yerleşir


Bir gün evin kapısını bir dilenci kadın çalar
Yaşlı kadın “çok aç olduğunu” söyler ve “kendisine yemek vermesini” ister
Bizim saf, hiç düşünmeden kadını içeri alır, karnını doyurur, kimsesinin olmadığını öğrendiği kadına, kendisinin de yalnız olduğunu söyler ve “Bu evde birlikte yaşayalım, sen evin işlerini ve yemeklerini yaparsın” der
Yaşlı kadı hiç düşünmeden kabul eder


Bir süre sonra yaşlı kadın, bizimkine, “Kendine uygun bir kız bulup evlenmesini” söyler
Bizimki böyle bir kızı nasıl bulacağını, kendisinin tanıdığı olmadığını söyler
Yaşlı kadın ona uygun bir kız tanıdığını ve kendisiye görüşebileceğini söyler
Görüşmeler sonucunda evlenmeye karar verilir ve düğün davetiyeleri basılır
Bizimkisi kırgın olduğu halde, çok samimi dostunu unutamamıştır
Biraz da geldiği konumu görmesi açısından, samimi arkadaşına da davetiye gönderir


Düğün günü gelir çatar
Saf adam, düğün salonunda bir şeyler söylemek isteğiyle mikrofonu alır ve başlar yaşadıklarını anlatmaya; “Eskiden çok sevdiğim bir dostum vardı
Bir gün işleri bozulunca benden borç para istedi elimdeki bütün parayı verdim
Evlenmek üzere olduğum nişanlımı çok beğendiğini söyleyerek benden istedi
Çok üzülerek onu da kendinse verdim
Çünkü biz gerçek dosttuk, onun üzülmesini istemedim
İşlerim bozulduğunda onun fabrikasına gittim ve çalışmak için kendisinden iş istedim
Bana iş vermedi, çok üzüldüm, ama yine de arkadaşıma kızmıyorum
Çünkü biz gerçek dosttuk”
 
yosun

yosun

Süper Yönetici
Bu konuşma üzerine kurnaz arkadaşı daha fazla dayanamaz, mikrofonu eline alır ve başlar konuşmaya; “Benim de bir zamanlar çok sevdiğim bir dostum vardı
İşlerim bozulduğunda kendisinden para istedim
Bütün parasını bana verdi
Sonra ondan nişanlısını istedim
Üzülerek onu da bana verdi
Nişanlısını istememin nedeni, o kadının arkadaşıma layık bir kadın olmamasıydı
Kendisi çok saf ve temiz olduğundan, arkadaşımı o kadından bu şekilde kurtardım
İşleri bozulduğunda gelip benden iş istedi
Arkadaşımı kendi emrimde çalıştıramazdım
O yüzden kendisine iş vermedim
Günün birinde karşılaştığı adam benim babamdı
Babam ölmek üzereydi, onu arkadaşımın yanına ben gönderdim ve mirasını ona ben bıraktırdım
Evine gelen dilenci kadın benim annemdi
Ona bakıp iyi yaşamasını sağlamak için ben gönderdim
Şu anda evlenmek üzere olduğu bayan da benim kız kardeşim
Onu arkadaşımla evlenmesine ben ikna ettim
Değerli misafirler, işte biz öyle gerçek dostuz
 
Üst