Teşekkür konulu doğaçlama; “Araba Fabrikası” adlı hikâye

Konu, 'Eğitim Öğretim' kısmında Hayal Gemisi tarafından paylaşıldı.

  1. Hayal Gemisi

    Hayal Gemisi Yeni Üye

    Serbest Zaman- Türkçe:


    Öğretmen çocuklar sınıfa gelmeden önce sınıfta renkli bantlar yapıştırarak yollar hazırlar. Sınıfa gelen çocukları hazırladığı bu yollarda yürümeleri için yönlendirir. Öğretmen trafik polisi olarak arabaların geçiş ve duruşlarını organize eder. Trafik polislerinin yaşamımızdaki önemi üzerine konuşulur. Çocuklar ilgi köşelerine yönlendirilerek oynamaları sağlanır. Süre bitiminde köşeler düzenlenir.Öğretmen, “Hoplarız zıplarız, sınıfımıza koşarız.” sözünü ezgili olarak söyleyerek çocukları sınıfa yönlendirir. Çocuklarla çember şeklinde yere oturulur.

    Öğretmen bir öğrencisi seçer. “Ali, bana masanın üzerindeki kalemi verir misin?” diye sorar. Daha sonra kalemi veren öğrencisine “Teşekkür!” eder. Tekrar başka bir öğrenciden farklı bir şey ister. Yine “Teşekkür!” eder. Ardından öğrencilerine sorar. “Ben bir arkadaşınızdan bir şey istiyorum ve ardından ona bir şey diyorum. Neden?” Çocukların görüşleri alınır. Ardından öğretmen çocuklara teşekkür etmenin bir nezaket kuralı olduğunu söyler.


    Drama:


    Oyuncak arabalar ve maket insanlar kullanarak “Araba Fabrikası” adlı hikâye anlatılır.


    “Ülkenin birinde bir araba fabrikası varmış. Burada işçiler her şeyi paylaşarak yaparmış. Kimisi arabanın lastiklerini yapar, kimisi de gövdesini yaparmış. Bir kısmı sileceklerini takar, bir kısmı da boyasını boyarmış. Herkes birbirinin yardımına koşarmış. Fabrika sahibi işçilere her zaman “Teşekkür ederim!” dermiş. Beraber mutlu bir şekilde çalıştıkları için hiç kimse çok yorulmazmış. Fakat buna rağmen çok güzel arabalar üretirlermiş. Bir gün arabaların tekerleklerini takan kişi canı istememiş işini güzel yapmamış. Satılan bütün arabaların yolda giderken tekerlekleri çıkıyor. Ve hızla giden tekerlekler dükkânlara, insanlara ve yollara zarar veriyormuş. Fabrika sahibi durumu fark etmiş. Görevini aksatan işçiyi ikaz etmiş. O da yaptığı hatayı fark etmiş ”Ben yaptığım hatanın bu kadar zarar vereceğini hiç düşünememiştim.” diyerek işçi arkadaşlarından, fabrika sahibinden ve zarar verdiği insanlardan özür dilemiş.” (N.Şirin)


    Öğrencilerin anne ve babalarının hangi işleri yaparak onlara yardımcı oldukları hakkında konuşulur. İnsanların yaşamak için birbirine ihtiyaç duyduğu vurgulanır. Sınıfın temizliğini yapan teyze, yemeği pişiren aşçı teyzenin, hayatlarını nasıl kolaylaştırdığı ve onlara teşekkür edilmesi gerektiği konuşulur.
     
Kutucuğu Tıklayın:
Taslak kaydedildi Taslak silindi
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş