Murathan Mungan - Kimse

Konu, 'Şiirler' kısmında Antoiosi tarafından paylaşıldı.

  1. A

    Antoiosi Misafir

    [​IMG]





    [​IMG]



    [​IMG]



    [​IMG]

    zamanı yıllarla tartanlar

    yanılırlar

    hiçbir şey tartılmaz başka bir şeyle

    hatta çoğu zaman kendiyle bile

    yaşanır içini tohuma bırakır

    geçer gider

    geçmez sandıkların bile



    hiçbir geçen tartılmaz kalanla

    neyin kaldığını çoğu kez kendi de bilmezken insan

    kimse kimse kimse

    sahi kimse

    ya da hiç kimse

    söylediklerimden çok

    sustuklarım

    seçtiklerimden çok

    reddedilmek için

    ne kadar varsam

    o kadar kimseyim kendime



    güç kötü bir şey

    kaderken de

    kaldıramazken de

    güç kötü bir şey

    güçlüyken de

    güçsüzken de

    kaldığın yerden devam etmenin karanlığı

    benzemiyor hiçbir çaresizliğe

    kimin kaldığı yer var ki dünyada

    kaldım sandığın yer

    bizden geçendir çoğunlukla

    içimizi parçalaya çoğalta

    hâlâ gittiğim sona aceleci adımlarla

    bütün iş birinin dediği gibi

    yavaşça acele etmek aslında



    ölene kadar yavaşla işte

    ölene kadar yavaşla

    ne başkalaştırırsan o kadarsın

    başkalarının imtihanlarından büyük gelecekler umma



    çaresizlik bile bizden bir başkası yapmaya yetmez

    bize biçilmiş döngüye katlanırız yalnızca

    bir bakıma hiçbir yerdeyiz

    bir bakıma yalnızca buradayız

    var oluşumuzun ağırlığı altında ezilirken yapayalnız

    ait olduğunu sandığın bütün grupların içinde yapayalnız

    reddin imkânları sayım kayıpları yoklama kaçakları

    sanma ki hayat bizi bekler başka kıyılarda

    oysa biz buradayız

    halsiz kanıtsız

    yılların neyi tarttığını bile bilmeden

    kendi gücümüzün altında azala azala



    kollarımız kadar kulaç kalplerimiz kadar sahil

    hiçbir adanın almadığı yalnızlarız

    tamamlanmamış haritasında

    define ve varlık

    geleceğin tarihe dağıttığı kayıplar

    bir gün birbirini bulmanın umuduyla



    gölgemizle barışmanın uzun yolculuğu: büyümek

    kendiyle tanışmayı erteler insan çoğu zaman

    hayat yanlışlarla kısalır

    başka biri olarak girdiğimiz bir kapıdan

    bir diğeri olarak çıkarız

    gündeliğe katlanmak için başkalarını kandırırken kendimizi yanıltırız

    içimizi denerken yüzeriz farklı yüzlerle kendi içimizde bile

    bu yüzden aşk yalnızca bir fikirdir

    bu sefer gerçekleştirdiğini sandığın bir fikir

    hep öyle oldu bende

    hep saklı kaldı içimdeki anahtar

    ve hep aynı kilitte kırıldı



    fikirler de zamanla değişir

    kırıldıkları yerde

    kırıldıkları yer her şeyi değiştirir



    zamanla bir şey söylemez artık kırılmak bile

    sonra başka bir başlangıcın kapısında

    aynı korkularla kalakalırız

    daha önce de söylemiştim:

    kimse yoktur kimsenin kimsesizliğine

    her şiirin gizi başka bir şiirle

    açıklar kendini

    demiştim ya hep öyle oldu bende

    böyle katlandım kimsesizliğe

    o birini ararken bile biliyordum

    hiç kimse hiç kimse hiç kimse



    Murathan Mungan - Kimse
     
  2. Yasenya

    Yasenya Yeni Üye

    paylaşım için teşekkürler.
     
Kutucuğu Tıklayın:
Taslak kaydedildi Taslak silindi
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş