Minik Ördek Draması

Konu, 'Eğitim ve Kadın' kısmında Hayal Gemisi tarafından paylaşıldı.

  1. Hayal Gemisi

    Hayal Gemisi Yeni Üye

    Serbest Zaman- Sanat:


    Çocuklar güler yüzle karşılanır. Etkinlik köşelerine yönlendirilerek tercih ettikleri oyuncaklarla oynamalarına imkân tanınır. Öğretmen çocukların yanında tuz seramiği hamuru hazırlar.

    Tuz, un, su ve gıda boyasının katılması sırasında çocuklardan yardım alır.

    Çocuklar hazırlanan hamurdan istedikleri kadar alarak özgün çalışmalar yaparlar.


    Türkçe- Drama:


    “Minik Ördek” adlı drama çocuklarla beraber yapılır. Öğretmen dramayı hem anlatır hem de hareketlerini yapar. Çocukları da hareketleri tekrarlamaları için yönlendirir.


    “Minik Ördeğin karnı çok acıkmıştı (Karın tutulur.).

    Çiftlikte gezinerek yem aradı (Yere bakılarak arama hareketi yapılır.).

    Ama hiçbir yerde karnını doyuracak bir şey bulamadı. “Vak vak vak!” diye bağırdı. Yanında bulunan hayvanlar “Lütfen biraz sessiz olur musun?” diye onu ikaz ettiler. Bağırmak işe yaramamıştı.

    Kanatlarını “Pat pat pat!” diye çırptı. Kanatlarından çıkan rüzgâr yerde yürüyen karıncaların uçuşmasına sebep oldu. Karıncalar ördeğe “Hey dikkat etsene! Senin yüzünden yiyeceğimizi düşürdük.” diye ikaz ettiler.

    Minik Ördek “Ne yapsam, ne etsem karnımı nasıl doyursam.” diye düşünürken küçük bir kuşun annesinden nasıl yem istediğini gördü. Küçük kuş annesine “Cikk cikkk! Anneciğim karnımı doyurur musun?” diyordu.

    Minik Ördek “Hımmm! Ben de acıktığımı güzelce anneme söyleyebilirim.” diye düşündü. O da hemen annesinin yanına giderek “Vak vak vak! Bana yiyecek verir misin annecim?” dedi. Anne ördek kendisi için topladığı yemlerin hepsini yavrusuna verdi. Minik Ördeğin hem karnı doymuş hem de çok güzel bir şey öğrenmişti.

    “İsteklerimi ancak güzel bir şekilde belirtirsem ihtiyacımı giderebiliyorum. Karnımın acıktığını anneme güzelce söylediğimde annem hemen yemi verdi.” diye düşündü.

    O günden sonra her istediğini kibarlıkla söyledi ve de çiftliğin en sevilen hayvanı oldu.” (N. Şirin)

    Çocuklara kendilerinin de bazı ihtiyaçları olabileceği ve bunları büyüklerine (öğretmen, aşçı teyze vb.) belirtirken saygılı bir şekilde söylemeleri gerektiği hatırlatılır.
     
Kutucuğu Tıklayın:
Taslak kaydedildi Taslak silindi
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş