Koku Köşemiz;“Sabunla Dost Olan Çocuk” adlı hikâye

Konu, 'Eğitim ve Kadın' kısmında Hayal Gemisi tarafından paylaşıldı.

  1. Hayal Gemisi

    Hayal Gemisi Yeni Üye

    Serbest Zaman- Sanat:


    Çocukların getirdiği sabunlar temizlik köşesi olarak hazırlanan yere yerleştirilir. Sabunların şekilleri boyutları, renkleri ve kokuları üzerine konuşulur. Çocukların etkinlik köşelerinde serbestçe oynamaları sağlanır. Çocukları gözlemleyerek kişilikleri hakkında bilgi sahibi olmaya çalışılır. Çocukların bir süre ilgi köşelerinde oynamaları sağlandıktan sonra sanat etkinliği için masalara geçilir. Değişik renklerdeki sabunlar rendelenilerek küçük parçalara ayrılır. Elde edilen küçük parçalar öğretmenin rehberliğinde küçük kumaşların içine koyulur. Kumaşlar kurdelelerle bağlanarak koku keseleri yapılır. Koku keseleri hazırlanan temizlik köşesine konulur.

    Sınıf müzik etkinliğinde düzenlenir. Müzik durduğunda herkesin yaptığı etkinliği bırakarak hareketsiz kalması, müzik başladığında yeniden oyuncakları düzenlemeye devam etmesi sağlanır.


    Türkçe:


    “Kokulu sabunlar bir araya gelmişler. Hep beraber sıkı sıkı birbirlerine sürtünmüşler. Birden kayarak yerlere düşmüşler.” tekerlemesi dramatize edilerek hikâye dinlemeye geçilir.


    Öğretmen “Sabunla Dost Olan Çocuk” adlı hikâyeyi anlatır.


    Hasanın çok fazla karnı ağrıyordu. “Ihhh, ıhh!” diye yatağında inliyordu. Annesi bu duruma çok üzülüyordu. Onun iyileşmesi için her yolu deniyordu. Hasan karın ağrısının geçmesini çok istiyordu. “Eski sağlıklı halime dönmek için elimden ne gelirse yaparım.” diye düşünüyordu. Arkadaşı Zeynep onu ziyarete geldi. “Geçmiş olsun Hasan!” dedi. Hasan Zeynep’e “Teşekkür ederim Zeynep. Karnımın ağrısı bir türlü geçmiyor” dedi. Zeynep bir süre sonra oynamak için dışarıya çıktı. Hasan “Ah keşke ben de dışarıya çıkabilseydim” diye düşündü. Anne ve babası karnının ağrısı geçmeyince Hasan’ı doktora götürdü. Doktor karnını açtı inceledi. Onun karnını “Gıdı gıdı!” yaptı. Hasan doktora gülümsedi. “Doktor amca neden benim karnım ağrıyor?” diye sordu. Doktor “Hasan’cığım ellerini sabunla yıkıyor musun?” diye sordu. Hasan düşündü. “Hayır, ama su ile yıkıyorum.” deyince doktor ona, “Ama sadece su yeterli olmaz. Su ve sabun yakın arkadaşlardır. Su elini ıslatır. Sabun mikropları yakalayarak tutar. Hoooop, diye lavabodan kaydırır. Senin mikropların sadece ıslanmış, ama elinden aşağıya kaymamış. Sen sabunla biraz daha dost olmalısın.” dedi. Hasan eve gelir gelmez ellerini sabunla bir güzel yıkadı.


    Elleri mis gibi olmuştu. Musluğu kapattıktan sonra havlu ile güzelce kuruladı. “Hımm! Temizlik gibisi yokmuş.” diyerek mis gibi kokan ellerini kokladı. Yatağına girdi. Uyumaya başladı. Uyandığında doktor amcanın verdiği ilaçları da kullandı. Hasan bir süre sonra iyileşti. İyileşince yine arkadaşlarıyla oyunla oynadı. Ama doktor amcanın öğüdünü hiç unutmadı.” (N. Şirin)


    Hikâye anlatımından sonra öğretmen “Doktor amcanın öğüdü ne idi? Ellerin ne zamanlar yıkanacağı?” vb. konularda çocuklarla sohbet edilir.
     
Kutucuğu Tıklayın:
Taslak kaydedildi Taslak silindi
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş