Etkileyici Hayat Hikayeleri Örnekleri

Konu, 'Çocuk Parkı' kısmında penquen tarafından paylaşıldı.

  1. penquen

    penquen Yeni Üye

    Etkileyici Hayat Hikayelerine örnekler
    Kısa Etkileyici Hikayeler
    Çok Etkileyici Hayat Hikayeleri anlatımı

    Etkileyici bir hayat dersi bu...
    HAYAT BİR GÜNDÜR ODA BU GÜNDÜR -Etkileyici bir hayat dersi bu


    Bir gün susmayı öğrendim. Öyle bir sustum ki belki sonsuza kadar
    susacaktım.
    Çünkü susmak benim küçücük dünyamda babamla kurduğum iletişim tarzıydı.
    Babam akşamları eve yorgun dönerdi. Ben bütün gün evde sıkılır
    onungelişini iple çekerdim.
    Daha o kapıdan girer girmez boynuna atılır onunla oynamak isterdim.
    Babamsarılır öper sonra da hadi odana git derdi. Yemek hazırlanınca
    annemçağırır bu defa masada bir araya gelirdik babamla.Onlar annemle
    konuşurkenben araya girer sesimi duyuramayınca da bağırırdım. Babam
    sinirlenir'Bütün gün insanlara kafa patlatmaktan bunaldım birde sen
    kafamı
    ütüleme!' derdi. Annem de 'Bütün gün zaten seninle uğraştım bir çift laf
    da mı konuşturtmayacaksı n babanla?' diye
    çıkışır beni odama gönderirdi.
    Çaresiz bir şekilde boynumu büker odama yani hapishaneme doğru yolalırdım.
    Babam arkamdan 'Bizim bir odamız bile yoktu her şeye sahiphâlâ ne
    istiyor anlamadım.' diye bağırmaya devam ederdi. 'Keşke benim de
    bir odam olmasaydı keşke bizim de evimiz bir odalı olsaydı da hep
    birlikte otursaydık' derdim içimden; ama yüksek sesle söylemeye cesaret
    edemezdim.
    Yemekten sonra babam kanepeye uzanır eline kumandayı alır televizyon
    seyrederdi. Beni yanına çağırır biraz severdi. Onun izleyeceği önemli
    birşey varsabeni adeta yerimden bile kıpırdatmazdı. Azıcık hareket edip
    koşup
    oynamaya
    çalışsam oda hapsim yeniden başlardı. Bir gün anladım ki susunca babamla
    daha iyi anlaşıyoruz. Bu defa susarak yapabileceğim oyunlar geliştirmeye
    başladım. Önce resim yaparak başladım işe. Babam çizdiğim resimleri çok
    beğeniyor; 'Bak böyle uslu uslu oyna işte.' diyordu. Babam bazen göz
    ucuyla bakıyor resimle ilgili bir şey sorsam afallıyordu. Ama bana
    kızarak beni artık odama göndermiyordu.
    'Son günlerde ne de akıllandı benim oğlum.' diye komşulara anlatıyordu
    annem halimi.
    Resimlerim arttıkça ortalık dağılmaya başladı. Annem 'Odanı topla!'diye
    odama kapattığında işe nereden başlayacağımı bilemiyordum.
    Ben bunlarla uğraşırken zaman geçiyor; ama odamı toparlamayı
    beceremiyordum. Annem odama gelip 'Bak sana resim yapmayı yasaklayacağım.'
    dedi bir gün. Susuyor olmamı usluluk olarak değerlendiren ailem resim
    yapmayı da elimden alırsa ben ne yapacaktım?
    Bu düşüncelerle bir aile tablosu yaptım. Babam eve gelince uygun zamanı
    kolladım. Her zamanki gibi yemekler yendi odaya geçildi. Babam oturur
    oturmaz çizdiğim resmi getirdim. Babam baktı. Hım dedi 'Çok güzel
    olmuş.Bu adam benim herhalde.' dedi.
    Ben 'Hayır o adam değil bu çocuk sensin.'dedim. O 'Hayır bu adam
    benimbu çocuk sensin bu küçük kız da arkadaşın.'dedi.
    Ben yine 'Hayır o büyük adam benim bu küçük adam sensin bu küçük kız da
    annem.' dedim.
    Babam benimle uğraşmaktan vazgeçip: 'Peki neden bizi küçük çizdin?' dedi.
    Heyecanla başladım anlatmaya.Ben büyüyüp adam olacağım. İş
    bulupçalışacağım. Siz yaşlanıp küçüleceksiniz. Beliniz bükülecek
    komşumuzAhmet amca ile Ayşe teyze gibi küçücük kalacaksınız. Ben işten
    geldiğimde
    yorgun olacağım. Siz benimle konuşmaya çalıştığınızda işyerinde kafam
    şişmiş olacağından sizi duymayacağım bile. Siz benimle bir şeyler
    paylaşmak istediğinizde 'Hadi odanıza çekilin de kafa dinleyeyim.'
    diyeceğim. Ve bir de bağıracağım 'Her şeylerini alıyorum. Sıcacık odaları
    da var daha ne istiyorlar' diye.
    Annemle babamın gözleri fal taşı gibi açılmıştı. Duyduklarına
    inanamıyorlardı . Bana sarılıp beni öyle içten bir okşayışları vardı ki
    sonsuza kadar konuşsam hiç bıkmadan dinleyecekler gibiydi
    Farkında' Olmalı İnsan...Kendisinin Hayatın Olayların Gidişatın Farkında
    Olmalı
    Ömür Dediğin Üç Gündür
    Dün Geldi Geçti
    Yarın Meçhuldür


    O Halde Ömür Dediğin Bir Gündür
    O Da Bugündür


    Çok etkileyici bir aşk hikayesi harikanın üstünde

    Hakan ve Hülya adında iki genç varmış. Kız güzelmi güzel genç yakışıklı mı yakışıklıymış bu iki genç birbirlerini sevmiş ve bir flort döneminden sonra evlenmeye karar vermişler. İkisinin durumu iyi ve zengin ailelerin çocuklarıymışlar ve sonunda Hakan ve ailesi Hülyayı istemeye gitmişler. Nişan yüzükleri takılmış ve evlilik günleri belirlenmiş. Bir gün Hakan Hülyayı aramış kız telefona bakmış " Aşkım ne yapıyosrsun" demiş. Kız yemek yaptığını yemek yiyeceğini söylemiş. Hakan" aşkım yemeğini yedikten sonra seni almaya gelecem birlikte sinemaya gideriz iki tane bilet aldım" demiş. Kız "tamam aşkım gidelim" demiş ve telefonu kapatıp yemeğe devam etmiş.tam o sırada tüp patlamış bütün tüp parçaları Hülyanın vücudunu delik deşik etmiş.. Hastaneye yoğun bakıma kaldırmışlar. Hakan koşa koşa hastaneye gitmiş. Hülya onunla görüşmek istememiş. Çünkü suratı yanıktan öyle iğrenç bi hal almış ki yüzüne ve vücuduna bakınca insan iğreniyormuş. Annesi Hülyanın yanına gelmiş ve "kızım Hakan perişan bir halde neden onu görmek istemiyorsun " demiş. kız" anne sen böyle yüzümün haline bakmaya iğreniyorsun o nasıl baksın. Söyle ona beni güzel halimle hatırlasın herşey bittisakın beni aramasın". Anne kızın dediklerini çocuğa aynen iletmiş. Çocuk üzüntüyle hastaneden çıkmış ve arabasını süratle kullanmaya başlamış ve trafik kazası geçirmiş kör olmuş. Annesi tekrar kızın yanına gelmiş ve Hakana olanları anlatmış. "Artık evlenmeniz için hiç bir mani yok artık birbirinize destek çıkmalısınız, bak hem artık istesede seni göremez" demiş. Bunun üzerine kız Hakanla evlenmiş. İki tane çocukları olmuş ve yıllar sonra Hülya kalp krizinden ölmüş. Öldüğü gün çocukları anlamışlar ki babaları kör değilmiş ve aslında hiç kör olmamış.
     
  2. Murat

    Murat Yönetici

    Her hikayade etkileyeci bir nokta vardır, doğru yerden bakmak önemli.
     
  3. Nehir

    Nehir Admin Yetkili Kişi

    Çocuklar ne yazıkki anne babaya hasret kalıyorlar heleki anne ve baba çalışıyorsa aksam oldugunda cocuk onlarla vakit geçirmek ister ama ne yazıkki biz büyükler işlerin derdine cocuklarımızla yeterince ilgilenemeyiz :(
     
  4. _Caroline_

    _Caroline_ Yeni Üye

    Benim hikayemi anlatsam sanırım 10 puan alırsınız.
     

Sayfayı Paylaş