Ben Işıkları Sönük Bir Evin Kapısını Hiç Açmadım Ki!

Konu, 'Resimli Şiirler' kısmında yosun tarafından paylaşıldı.

  1. yosun

    yosun Süper Yönetici

    sen gözden kayboluncaya kadarmış bu şehrin güzelliği
    kararlı bir ayrılığa gittin diye
    nefret ediyorum bu gardan, bu otobüslerden...
    bu hüzün sımsıcakken
    aşka ilk kez yenilmişken
    nasıl giderim sobası sönmüş evimize?
    ben ışıkları sönük bir evin kapısını hiç açmadım ki!
    ‘‘ve insan ayrılırken de büyük olur...‘‘ diyecek kadar
    cesaretli olmadım hiç...
    gözyaşlarımı içime akıtıp
    kabullenmeden önce yokluğunu direniyorum



    [​IMG]


    sen geceyi geçerken başını cama yaslayıp
    bir kar fırtınasını seyrediyorsun
    beyaz bir hüzün üşütüyor seni
    hırkana dolanıyorsun...
    beni hatırlıyorsun, sevinçlerimizi
    kavgalarımızı da...
    gözündeki yaşına uymayan
    bir gülüş sarıyor yüzünü
    otobüs camındaki görüntünü görüp irkiliyorsun
    bana bavulunu bile taşıtmadığın yolculuğuna
    yeniden başlıyorsun...
    dinlediğin radyo
    ayrılık şarkılarını kesip
    ‘‘kar yağışı ülkeyi felç etti‘‘ diye abartırken
    yalnızlığına bir bensizlik taşıyorsun...



    [​IMG]


    sen beni düşünmeyi suç sayarken
    ben içimde açtığın uçuruma düşmeden önce
    seni biriktiriyorum...
    tenimde parmak izlerin, kokun...
    şimdi pusuya yatmış bir kederin
    beni yalnız yakalamak için öfkelendiğini biliyorum
    o yüzden kalabalıklaşıyorum
    düşmeden dostlarıma tutunuyorum...
    biliyorlar sensizliğimi
    sebebi belli bir yangında yanacağımın telaşındalar...
    en teselli veren cümleleri kuruyorlar
    ve içlerinden biri unuttum diyor giden aşkını
    (sarılırken yeni sevgilisinin beline
    eski sevgilisine sarılır gibi)
    ama sen sıradan bir alışkanlık değildin ki!
    biraz sonra herkes iki kişilik dünyalarına dönünce
    ben nasıl taşırım beni ve omuzlarımdaki yitik sevdayı?
    nefesini yüzümde duymadan gelir mi uykular?
    sabah olur mu?
    sen olur musun bir daha?...



    [​IMG]


    işte herkes gitti...
    yüzümde kalan son gülümseme de yalan oldu sonunda
    korkuya benzer duygularla tanıdım aşkın ikinci yüzünü
    ayrılığın şiirlerine hiç dokunmamıştım
    her şey seninle başladığından
    güzelliklerin bile adını koymamıştım
    hiç bir yasa seni benden koparamayacakken
    şimdi nasıl yaşarım sensiz?...



    [​IMG]


    ben ışıkları sönük bir evin kapısını hiç açmadım ki!...
    ‘‘ve senden ayrılmakta güzeldir...‘‘ diyecek kadar
    kahraman olmadım hiç...



    [​IMG]
     
  2. I$ık

    I$ık Gümüş Ufağı

    Bende ışıkları sönük bir evin kapısını hiç açmadım hatta ışıklar yanarken rahatsız olurlar diye kapılarını 3 kere çaldım :)
     
  3. S

    Su Yeni Üye

    şiirlere bayılırım
    gerçekten süper bir şiir
     
  4. Venom

    Venom Bölüm Yöneticisi

    Guzel yazilmis bir siir begenerek okudum, duygu dolu.
     
Kutucuğu Tıklayın:
Taslak kaydedildi Taslak silindi
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş