Ahmet Arif'in Suskun Şiirinin Sözleri

Konu, 'Şiirler' kısmında Murat tarafından paylaşıldı.

  1. Murat

    Murat Yönetici

    Ahmet Arif Suskun Şiiri
    Ahmet Arif'in suskun şiirinin sözü

    Suskun
    Sus, kimseler duymasın
    Duymasın ölürüm ha.

    Devamınıda siz yazın..
     
  2. n

    neval Yeni Üye

    Ahmet Arifi bilmeyenlere Ahmet Arif kimdir söyleyelim.

    1968 yılında şiirlerini topladığı tek şiir kitabıyla Türk edebiyatında yerini alan şair, günümüzde de geniş bir okuyucu kitlesine sahiptir. Bir çok ses sanatçısı ve şaire de dizeleriyle ilham kaynağı olmuştur. Zülfü Livaneli, Cem Karaca, Ahmet Kaya, Fikret Kızılok, Onur Akın gibi sanatçılar başta olmak üzere bir çok müzik grubu da şairin şiirlerini besteleyip seslendirmişlerdir. Hasretinden Prangalar Eskittim adlı şiir kitabı halen en fazla baskı yapan kitaplar arasındadır. Rıfat Ilgaz ve Cemal Süreyya da eserlerinde şairden övgü ve hayranlıkla bahsetmişlerdir. Bir röportajında da sorulan " Tek kitapla şair olunur mu ? " sorusuna; " Tek kitapla peygamber olunuyor da şair neden olunmasın " cevabını verdiği rivayet edilir. Suskun da kitabında yer alan en nadide eserlerindendir. kendi sesinden dinlemenin keyfi bambaşkadır. Yine bu şiiri de 1985 yılında Ahmet Kaya tarafından bestelenip, ilk albümü olan Ağlama Bebeğim albümünde yer almıştır.
     
  3. i

    ipekpoyraz Yeni Üye

    şiiri öyle bir geçer zamanki dizisinde Ahmet okudu tamamını yayınlarmısınız?
     
  4. Nehir

    Nehir Bölüm Yöneticisi

    SUSKUN

    Sus, kimseler duymasın.
    Duymasın ölürüm ha.
    Aydım yarı gecede
    Yeşil bir yağmur sonra...
    Yağıyor yeşil.

    En uzak, o adsız ve kimselersiz,
    O yitik yıldızda duyuyor musun?
    Bir stradivarius inler kendi kendine,
    Yayı, reçinesi, köprüsü yeşil.
    Önce bendim diyor ve sonra benim...
    Ölümsüz, güzel ve çetin.
    Ezgisidir dolaşan bütün evreni,
    Bilinen, bilinmeyen ıssızlıkları.
    Canımı, tüylerimi sarmada şimdi
    Kendi rüzgarıyla vurgun...
    Sarıyor yeşil.

    Rüya, bütün çektigimiz.
    Rüya kahrım, rüya zindan.
    Nasıl da yılları buldu,
    Bir mısra boyu maceram...
    Bilmezler nasıl aradık birbirimizi,
    Bilmezler nasıl sevdik,
    İki yitik hasret,
    İki parça can.
    Çatladı yüreği çakmaktaşının,
    Ağıyor gök kuşaklarının serinliğinde
    Çağlardır boğulmuş bir su...
    Ağıyor yeşil.

    Yivlerinde yeşil güller fışkırmış,
    Susmuş bütün namlular...
    Susmuş dağ,
    Susmuş deniz.
    Dünya mışıl-mışıl,
    Uykular derin,
    Yılan su getirir yavru serçeye,
    Kısır kadin, maviş bir kız doğurmuş,
    Memeleri bereketli ve serin...
    Sağıyor yeşil.

    Aydım yarı gecede,
    Neron, çocuk kitaplarında çirkin bir surat,
    Ve Sezarsa, bir ad, yıkıntılarda.
    Ama hançer taşı sanki
    Koca Kartaca!
    Hani, kibrit suyu vermişlerdi üstüne
    Bak nasıl alıyor, yigit,
    Binlerce yıl da sonra
    Alıyor yesil.

    Vurur dağın doruğundan
    Atmacamın çalkara,
    Yalın gölgesi.
    Kuş vurmaz, tavşan almaz,
    Ama aç, azgın
    Köpek balıklarıydı parçaladığı
    Bak, Tiber saygılı, suskun.
    Bak nilüfer dizisi zinciri.
    Bunlar bukağısı, kolbağlarıdır,
    Cihanın ilk umudu, ilk sevgilisi,
    Ve ilk gerillası Spartakus'un.
    Susuyor yeşil.

    Sus, kimseler duymasın,
    Duymasın, ölürüm ha.
    Aymışam yarı gece,
    Seni bulmuşam sonra.
    Seni, kaburgamın altın parçası.
    Seni, dişlerinde elma kokusu.
    Bir daha hangi ana doğurur bizi?

    Ruhum...
    Mısra çekiyorum, haberin olsun.
    Çarşılarin en küçük meyhanesi bu,
    Saçları yüzümde kardeş, çocuksu.
    Derimizin altında o olüm namussuzu...
    Ve Ahmedin işi ilk rasgidiyor.
    İlktir dost elinin hançersizliği...
    Ağlıyor yeşil.

     
  5. Şaban

    Şaban Yeni Üye

    Ahmet Arif güzel yazıyor
     
Kutucuğu Tıklayın:
Taslak kaydedildi Taslak silindi
Yüklüyor...

Sayfayı Paylaş